Nie tylko wywieszka

Cena musi być widoczna – na wywieszce i bezpośrednio na każdej sztuce wyrobu lub pojedynczym opakowaniu. Powinna być umieszczona w taki sposób, aby nie można jej było przesunąć.

Takie oznakowanie produktów nie jest wymagane w supermarketach, jeżeli liczba czytników na sali sprzedaży zapewni kupującemu szybkie odczytanie ceny na podstawie kodu kreskowego. Na każde 400 mkw. powierzchni ma być jeden czytnik. Cena towaru na podstawie kodu kreskowego nie może być wyższa od uwidocznionej przy identycznym towarze.

Wywieszki muszą być także przy towarach wystawionych w miejscu ekspozycji handlowej (gablota, witryna itp.). Przy wystawieniu na sprzedaż większej ilości określonego towaru wystarczy umieszczenie wywieszki przy jednym z nich.

Najlepiej spożyć...

Na żywności w opakowaniu jednostkowym muszą być oznaczone: nazwa środka spożywczego, dane składników podane w kolejności malejącej wraz z substancjami dodatkowymi, data minimalnej trwałości albo terminu przydatności do spożycia. Datę minimalnej trwałości podaje się, określając dzień, miesiąc i rok, z wyjątkami dotyczącymi środków o trwałości: - do 3 miesięcy – można określić jedynie dzień i miesiąc; - od 3 do 18 miesięcy – jedynie rok.

Datę tę poprzedza wyrażenie „najlepiej spożyć przed...”, jeżeli jest określona datą dzienną. W innych przypadkach sformułowanie „najlepiej spożyć przed końcem...”.

Z kolei termin przydatności określa się podaniem w kolejności dnia, miesiąca i – jeżeli to możliwe – roku. Żadne przeterminowane produkty spożywcze nie mogą znajdować się w sprzedaży ani podlegać przecenom.

