Z samych rozważań symetrii w uzyskanym schemacie klasyfikacji cząstek Gell-Mann i Zweig wyciągnęli wniosek, że powinny istnieć trzy składniki, z których można by zbudować wszystkie bariony i mezony. Nazwano je kwarkami. Aby utworzyć z nich zarówno bariony o spinie połówkowym, jak i mezony o spinie całkowitym, muszą one mieć spin 1/2.

Zgodnie z tym bariony powinny być zbudowane z trzech kwarków, a mezony z dwu. Odpowiednio do tego liczba barionowa dla kwarków musi być równa +1/3, dla antykwarków -1/3. Aby otrzymać zerowy spin całkowity, powinniśmy tworzyć mezony z dwu kwarków, a ze względu na ich zerową liczbę barionową musi to być para kwark-antykwark.

Dla odróżnienia trzech kwarków od siebie wprowadzono ich własność, którą nazwano zapachem (w języku angielskim flavor). Zapachy trzech kwarków otrzymały oznaczenia literowe u, d i s od angielskich słów up - górny, down - dolny i strange - dziwny. Aby można było z trzech kwarków utworzyć różne bariony, a z par kwark-antykwark różne mezony, mające ładunki równe całkowitym wielokrotnościom ładunku elementarnego e, kwarki muszą mieć ładunki wyrażające się przez e liczbami ułamkowymi: antykwarków mają znaki przeciwne. Ponieważ z kwarków możemy tworzyć również cząstki dziwne, musimy przypisać im także liczbę kwantową nazwaną przez nas dziwnością:

Znane nam już cząstki są w tym schemacie kwarkowym następującymi układami kwarków:

