Zapobieganie wymaga oddziaływania na jednostkę i jej otocznie, to jest na rodzinę, środowisko szkolne i grupę rówieśniczą. Szczególnej uwagi i troski wymagają tak zwane grupy wysokiego ryzyka. Do grup tych należą osoby, które już od wczesnej młodości wykazywały zaburzenia osobowości, skłonność do reakcji nerwicowych i lekceważenie zasad współżycia społecznego.

XXVI. ZABURZENIA PSYCHICZNE SPOWODOWANE ALKOHOLEM

Przez alkoholizm rozumie się nadmierne spożywanie napojów zawierających alkohol etylowy. Uzależnienie od alkoholu występuje najczęściej w postaci ciągłego picia dużych ilości alkoholu, względnie - wypijania znacznych ilości alkoholu w dni wolne od pracy. Inna postać uzależnienia polega na okresowych ciągach trwających kilka dni lub tygodni przerywanych okresami trzeźwości. W naszym kraju liczbę osób z problemami alkoholowymi określa się na trzy miliony, a w tym uzależnionych na ponad pół miliona.

W odniesieniu do ilości i rodzaju spożywanego alkoholu istnieją znaczne różnice w poszczególnych krajach. Niemal wszystkie narody śródziemnomorskie spożywają duże ilości wina, które jest traktowane często jako dodatek do posiłków. Anglicy piją alkohole wysokoprocentowe, ale na ogół w małych ilościach. W Polsce dominowało spożycie wódki, ale obecnie ponad 50% wypijanego alkoholu stanowi piwo.

Uzależnienie od alkoholu dotyczy znacznie częściej mężczyzn niż kobiet.

Zespól abstynencyjny

Zespół abstynencyjny (zespół odstawienia) jest następstwem uzależnienia organizmu od alkoholu i przejawia się licznymi zaburzeniami, a występuje zazwyczaj w kilkanaście godzin po zaprzestaniu picia. Do typowych objawów należą między innymi: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, szybkie wyczerpanie się, niepokój, przyspieszenie tętna i podwyższenie ciśnienia krwi, ból głowy, drżenie rąk.

