Wczesne lata życia i początki kariery politycznej

Był synem Thomasa Robinsona, 2. barona Grantham, i lady Mary Yorke, córki 2. hrabiego Hardwicke. Wykształcenie odebrał w Harrow School oraz w St John's College na Uniwersytecie Cambridge. W 1806 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Carlow Borough. Od 1807 r. reprezentował okręg wyborczy Ripon. W 1812 r. został członkiem Tajnej Rady. W 1812 r. został wiceprzewodniczącym Zarządu Handlu. W latach 1813-1817 był ponadto płacmistrzem armii, wspólnie z Charlesem Longiem. Jako wiceprzewodniczący Zarządu Handlu odpowiadał za przyjęcie w 1815 r. ustaw zbożowych. W 1818 r. został członkiem gabinetu jako przewodniczący Zarządu Handlu. W 1823 r. został Kanclerzem Skarbu. Okres jego urzędowania charakteryzował się trudnościami ekonomicznymi. Dziennikarz William Cobbett nadał Kanclerzowi ironiczny przydomek "Prosperity Robinson".

Na czele rządu

Kiedy w 1827 r. premierem został George Canning, Robinson, kreowany 1. wicehrabią Goderich, został ministrem wojny i kolonii, oraz przewodniczącym Izby Lordów. Po rychłej śmierci Canninga stanął na czele rządu złożonego z postępowych torysów (tzw. "Canningites" ) oraz wigów. Rząd Godericha przetrwał od sierpnia 1827 do stycznia 1828 r. i nie zebrał się nigdy na sesji parlamentu. Goderich nie był także w stanie efektywnie pokierować pracą skłóconego gabinetu. W styczniu 1828 r. podał się do dymisji. Nowym premierem został książę Wellington.

