Nie możesz mnie zostawić... Córeczko... przecież... ja...

nie wie co powiedzieć

Marta nigdy by tak nie zrobiła...

reakcja Marii

Scena

WNĘTRZE. DZIEŃ. RESTAURACJA KREDENS. DONA, BARMAN-CZAREK, CHRUST.

Lokal jest jeszcze pusty. Barman przykrywa stoły. Ktoś szarpie za klamkę - chce wejść, ale drzwi są zamknięte, puka.

DONA

Otwórz. Jeśli gość chce nas odwiedzić, to godzina nie gra roli...

Czarek otwiera drzwi wejściowe - wchodzi Chrust

CHRUST

Przepraszam, chyba jeszcze nieczynne... ale....

DONA

uśmiechnięta

Zapraszam.

CHRUST

wyciąga blachę

Komisarz Chrust, komenda stołeczna...

reakcja Dony

CHRUST

Czy pani Dona?

CZAREK

Przyniosę państwu kawę...

wycofuje się

zbliżenie Chrusta obserwującego reakcję Dony

zbliżenie Dony

DONA

Proszę, usiądźmy...

CHRUST

Chciałbym z panią porozmawiać...

DONA

prawie kokieteryjnie

Tak? A o czym?

CHRUST

O śmierci Pawła Dunina.

Zbliżenie Dony

pauza

Scena

WNĘTRZE. DZIEŃ. MIESZKANIE DUNINÓW. SYPIALNIA AGNIESZKI I KASI. AGNIESZKA, ŁUKASZ. KASIA.

Agnieszka i Łukasz namiętnie dyskutują nad łóżeczkiem Kasi. Może do poprzecinania zbliżeniami obserwującej ich (lub czasem znudzonej) Kasi.

AGNIESZKA

INTENSYWNIE

Tak, zdjęłam te książki z półki, żeby sobie poczytać, ale ledwo zajrzałam... Łukasz, ja się do tego nie nadaję! Nie nadaję się do bycia studentką!!! Już za późno.

