Precz ze strzelbami, sztyletami,

Niech zginie gwałt i rzeź, i mord,

Chrystusa znamię rządzi nami,

Nie pójdziesn śladem dzikich hord!

Ojciec Ø, tak zazwyczaj opanowany, stracił w tej chwili cierpliwość, wyrwał mi kartkę z rąk i podarł na drobne kawałki.

- Przyjeżdżasz tutaj, pozwalasz sobie na impertynencje, jeszcze chcesz mi chłopaka ogłupić. Idź lepiej spać!

- Spać? Ja mam iść spać?

Wuj Ø odepchnął gwałtownie stół. Szklanka z nie dopitą herbatą spadła i rozbiła się na podłodze.

- W ogóle sobie pójdę. Jednej chwili nie zostanę w tym domu! To hańba dla Polaka! Rodzinka, psiakrew! Rusofile! Noga moja tu więcej nie postanie!

Szybko spakował do sakwojaża nocną koszulę, jasiek, przybory toaletowe i mrucząc pod nosem wyszedł bez pożegnania. Ø Ojciec nie próbował go nawet zatrzymać.

- Stary kabotyn... Chwała Bogu, że sobie poszedł.

Matka Ø i Krysia wróciły z Sołonek w przeddzień rozpoczęcia roku szkolnego. Były zachwycone.

- Ach, jak nam się nie chciało wyjeżdżać! Żyłyśmy jak w raju! Gościnność Nataszy była zachwycająca, nienatrętna, pełna delikatności i uwagi...

- Krysia nauczyła się jeździć konno... Brała nawet udział w zawodach hippicznych...

- Sołonki to małe państewko! Objeżdżaliśmy je tarantasem, ale widzieliśmy tylko drobną część... Nie wiem, jak Natasza poradzi sobie z tym gospodarstwem...

