• wykresy renko,

• wykresy kagi,

• technikę ichimoku.

Konstrukcja wykresów świecowych

Aby przygotować wykres świecowy, niezbędny jest odpowiedni zestaw danych, obejmujący dla każdej sesji cenę: najwyższą, najniższą, otwarcia oraz zamknięcia. Pusty lub wypełniony prostokąt (część świecy) nazywa się korpusem. Cienkie linie powyżej i poniżej korpusu to cienie. W każdej świecy najwyższą cenę dnia reprezentuje koniec górnego cienia, a najniższą - dolnego. Jeśli cena zamknięcia była wyższa niż cena otwarcia, korpus świecy - rysowany właśnie pomiędzy tymi dwiema cenami - jest biały (niewypełniony). Jeśli zamknięcie nastąpiło poniżej ceny otwarcia, korpus jest czarny (wypełniony). Konstrukcję czarnej i białej świecy (bo tak je nazywamy) pokazałem na rysunku.

Oczywiście wykresów świecowych nie będziesz rysował sam. Praktycznie każdy współczesny program do analizy technicznej oferuje tego typu wykresy.

W porównaniu do wykresów słupkowych, znanych z tradycyjnej analizy technicznej, świece mogą wydawać się przyjemniejsze wizualnie i łatwiejsze w interpretacji. Łatwiej zauważyć tu relację ceny zamknięcia i otwarcia z danego dnia. W technice świec japońskich ta relacja odgrywa ważną rolę. Białe świece, gdzie cena zamknięcia była wyższa niż otwarcia, pokazują siłę kupujących. Czarne symbolizują przewagę podaży.

Teoria fal Elliotta

Metoda prognozowania, z którą zapoznasz się w tym rozdziale, nosi nazwisko swojego autora - Ralpha Nelsona Elliotta, księgowego, który rozwijał swoją ideę funkcjonowania rynków w latach 30. Uznał on, iż ruchy cen kształtują się według specyficznych wzorów, które dzisiaj nazywamy falami Elliotta. Swoje poglądy na temat zasad rządzących rynkiem opublikował w książce pt. "The Wave Principle" (1938), w serii artykułów w magazynie "Financial World" (1939) oraz w swoim głównym dziele "Nature's Laws - The Secret of the Universe" (1946).

