Nie tylko wywieszka

Cena musi być widoczna – na wywieszce i bezpośrednio na każdej sztuce wyrobu lub pojedynczym opakowaniu. Powinna być umieszczona w taki sposób, aby nie można jej było przesunąć.

Takie oznakowanie produktów nie jest wymagane w supermarketach, jeżeli liczba czytników na sali sprzedaży zapewni kupującemu szybkie odczytanie ceny na podstawie kodu kreskowego. Na każde 400 mkw. powierzchni Ø ma być jeden czytnik. Cena towaru na podstawie kodu kreskowego nie może być wyższa od uwidocznionej przy identycznym towarze.

Wywieszki muszą być także przy towarach wystawionych w miejscu ekspozycji handlowej (gablota, witryna itp.). Przy wystawieniu na sprzedaż większej ilości określonego towaru wystarczy umieszczenie wywieszki przy jednym z nich.

Najlepiej spożyć...

Na żywności w opakowaniu jednostkowym muszą być oznaczone: nazwa środka spożywczego, dane składników podane w kolejności malejącej wraz z substancjami dodatkowymi, data minimalnej trwałości albo terminu przydatności do spożycia. Datę minimalnej trwałości podaje się, określając dzień, miesiąc i rok, z wyjątkami dotyczącymi środków o trwałości: - do 3 miesięcy – można określić jedynie dzień i miesiąc; - od 3 do 18 miesięcy – jedynie rok.

Datę tę poprzedza wyrażenie „najlepiej spożyć przed...”, jeżeli jest określona datą dzienną. W innych przypadkach sformułowanie „najlepiej spożyć przed końcem...”.

Z kolei termin przydatności określa się podaniem w kolejności dnia, miesiąca i – jeżeli to możliwe – roku. Żadne przeterminowane produkty spożywcze nie mogą znajdować się w sprzedaży ani podlegać przecenom.

