Jest to kość długa. Można w niej wyróżnić trzon i dwa końce - mostkowy i barkowy. Obojczyk jest wygięty esowato i dobrze wyczuwalny pod skórą. Przyśrodkowa część obojczyka jest wygięta do przodu, część boczna - ku tyłowi.Na dolnej powierzchni trzonu, przy końcu mostkowym znajduje się wycisk więzadła żebrowo-obojczykowego (ímpresío líg. costoclavícularís), a przy końcu barkowym leżą guzek stożkowaty (tuberculum conoídeum) oraz kresa czworoboczna (línea trapezoídea) - miejsca przyczepu więzadeł.Koniec mostkowy (extermítas sternalís) ma kształt owalny i tworzy powierzchnię stawową stanowiącą połączenie z wcięciem obojczykowym mostka. Koniec barkowy (extermítas acromíalís) jest spłaszczony i zakończony powierzchnią stawową służącą do połączenia z wyrostkiem barkowym łopatki.5.2. Łopatka (scapula)Jest to typowa kość płaska w kształcie trójkąta. Ma dwie powierzchnie, trzy brzegi i trzy kąty.Powierzchnia przednia łopatki, czyli powierzchnia żebrowa (facíes costalís) jest wklęsła i zagłębienie to nosi nazwę dołu podłopatkowego (fossa subscapularís). Występują na nim kresy mięśniowe (líneae musculares).Na powierzchni grzbietowej (facies dorsalis) przebiega skośnie od strony przyśrodkowej w bok i ku górze grzebień łopatki (spina scapulae), który dzieli ją na dół podgrzebieniowy (fossa infraspinata) i dół nadgrzebieniowy (fossa supraspinata). Doły te wypełniają mięśnie o tej samej nazwie. W dalszym przebiegu grzebień łopatki spłaszcza się i przechodzi w wyrostek barkowy (acromion). Na tym wyrostku znajduje się powierzchnia stawowa służąca do połączenia z obojczykiem (facies articularis acromii).