Elba należy do włoskiego regionu Toskania, gdzie znajduje się kilka cennych rezerwatów przyrody morskiej. Samą wyspę charakteryzuje duże zróżnicowanie krajobrazowe. Brzeg morski jest miejscami stromy, poszarpany z zatokami i skalistymi cyplami, a gdzie indziej łagodny z piaszczystymi plażami. Są na Elbie malownicze góry, wysokości nieco powyżej 1000 m n.p.m., które stanowią ostoję kolorowych kwiatów i motyli, niekiedy bardzo rzadkich gatunków, a także są ciekawe pod względem budowy geologicznej. Barwna jest też sztuka, budownictwo i układ architektoniczny miasteczek portowych, z białymi budynkami "przyklejonymi" na różnej wysokości do stromych zboczy skalnych. Elba uchroniła się przed rozwojem wielkiego przemysłu turystycznego i zachowała typową "śródziemnomorską" atmosferę, krajobraz i spokój.Mieszkańcy wyspy w porę spostrzegli, że walory przyrodniczo-kulturowe Elby stanowią niepowtarzalną bazę do rozwoju zielonej turystyki i zrównoważonej turystyki wypoczynkowej, a jednocześnie taka forma turystyki może pomóc w zachowaniu prawdziwej tożsamości wyspy, jej spokoju i naturalności. Zamiast samochodów i motorówek, turyści i mieszkańcy korzystają głównie z rowerów i łodzi. Jedną z podstawowych form ekoturystyki są wędrówki piesze wzdłuż i wszerz wyspy (trekking all Elba). Przygotowano kilka szczególnie interesujących i urozmaiconych pieszych tras przyrodniczych; opracowano do nich mapy i przewodniki ze zdjęciami, rysunkami i ciekawymi komentarzami. W każdym wydawniczym materiale informacyjnym jest drukowany etyczny regulamin postępowania "prawdziwego miłośnika przyrody" oraz spis niezbędnych elementów jego ekwipunku, w którym pierwsze pozycje zajmują: lornetka do obserwacji zwierząt i aparat fotograficzny.